Tag Archives: Kerkyra

2011

Happy 2011

(:

easter. corfu

best wishes to everyone!

best wishes

Χρόνια πολλά σε όλους! 😀

hamlet. corfu

Μεγάλη Πέμπτη βράδυ, Νικηφόρου Θεοτόκη, Κέρκυρα. Έξω από το νούμερο 10, πολλοί έχουν μαζευτεί και περιμένουν. Οι μυημένοι βρίσκονται στα πόστα τους τουλάχιστον μισή ώρα πριν! Οι περαστικοί κοντοστέκονται και αναρωτιούνται. Η «παλιά» προβάρει τον «αμλέτο» το κομμάτι που θα παίξει το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου. Και αν σε μια πρόβα μαζεύεται τόσος κόσμος τότε κάποιος ξένος θα μπορούσε κάλλιστα να πει: «είναι τρελοί αυτοί οι Κερκυραίοι»! Μια μούρλια με τις μουσικές είναι αλήθεια ότι την έχουμε εδώ πάνω στο νησί, όσον αφορά όμως τη Φ.Ε.Κ. (1,2,3) υπάρχει μια μεγαλύτερη αγάπη του κόσμου.

Νιώθω τυχερός που έμαθα για τη μουσική, θεωρητικά και πρακτικά  μέσα σε αυτούς τους χώρους (αν έχω μάθει πέντε πράγματα στη μουσική σε εκείνη την τριετία το οφείλω). Νιώθω ακόμα πιο μεγάλη τιμή που συμμετείχα με τη μπάντα σε εκδηλώσεις στην πόλη, έστω και αν δεν ήταν πολλές η φορές που φόρεσα τη στολή της «παλιάς». Τέλος, νιώθω ζηλία, ναι ζήλια, για όλους αυτούς που συνεχίζουν να παίζουν για αυτή τη φιλαρμονική. Μου μοιάζουν τόσο μακρινές πλέον εκείνες οι φορές που ήμουν στη θέση τους. Αυτή η νοσταλγία βλέπω να με κάνει κάποια μέρα να ξαναπερνάω την πόρτα στο νούμερο 10 με τη τσάντα της τρομπέτας στο χέρι. Άλλωστε κάτι ανάλογο κάνουν τόσοι άλλοι τέτοιες μέρες.. 🙂

back in black

back in black

not close enough

Άσχετο 1: oι ημερομηνίες περνάνε: 31/7 για “going youth festival”, 26/10 για “athens photo festival”, 31/10 για “16ος πανελλήνιος διαγωνισμός φωτογραφίας”.. τουλάχιστον να τραβήξω τίποτα της προκοπής για τη photobiennale Θεσσαλονίκης.. 31 δεκέμβρη είναι η τελευταία ημερομηνία..

Άσχετο 2: μέχρι τότε ξεκίνησε νέος διαγωνισμός στο dpgr με θέμα “1, 2, 3, 4..”!

Άσχετο 3: (λόγια εκεινού του τύπου που γράφει εδώ μέσα ως “harris r.”) “Τι να στείλεις ρε καραμήτρο.. Έχουν αρκετό υλικό για τη φωτιά για ολόκληρο το χειμώνα, δε χρειάζονται άλλο!!” :-DDD

κάτι από πόλη

we are the champions

red

un mazzo di fiori

παλιά περίθεια

time travel

“Μια παρέα νέων αναζητώντας νέα μέρη και περιπέτειες βρίσκεται σε ένα παμπάλαιο χωριό. Εκεί θα συναντήσουν έναν ηλικιωμένο, τον τελευταίο κάτοικο του χωριού με τον οποίο θα περάσουν όλο το απόγευμα μιλώντας για την ιστορία του τόπου, και τα περασμένα μεγαλεία τότε που το μέρος έσφυζε απο ζωή.”

“Η νύχτα που πέφτει βρίσκει την παρέα στο δρόμο του γυρισμού. Όμως η καταρρακτώδης βροχή που ξέσπασε πριν λίγο, δεν τους επιτρέπει να πάνε και πολυ μακριά. Ο μοναδικός δρόμος που συνδέει το χωριό με τον υπόλοιπο κόσμο έχει κλείσει από μια κατολίσθηση. Μη έχοντας τι άλλο να κάνουν, επιστρέφουν στο χωριό για να ρωτήσουν τον γέροντα για τυχόν ύπαρξη τηλεφώνου. Όμως ο τύπος που πέρασαν μαζί του ολόκληρο το απόγευμα δεν ήταν πουθενά. Ταυτόχρονα κάποιος βρίσκει μέσα σε ένα σπίτι, το ημερολόγιο του τελευταίου φύλακα που άφησαν οι κάτοικοι πριν εγκαταλείψουν το χωριό με τελευταία ημερομηνία καταχώρησης 100 χρόνια πριν, την ίδια μέρα που αυτοί επισκέφτηκαν το μέρος..”

time travel

“Ενώ προσπαθούν να περάσουν τη νύχτα σε ένα από τα εγκαταλελειμμένα σπίτια πολλά περίεργα γεγονότα θα τους οδηγήσουν στο σπίτι στο λόφο..” (η συνέχεια επί της οθόνης!)

Είχα ακούσει για ένα χωριό που είχε εγκαταληφθεί χρόνια πριν κάπου στα βόρεια της Κέρκυρας. Τα τελευταία χρόνια αρκετά από τα σπίτια αναπαλαιώνονται, μάλιστα υπάρχουν και 2-3 ταβέρνες εκεί πάνω με άγγλους επισκέπτες (κατά αποκλειστικότητα από ότι παρατήρησα!!). Η αλήθεια είναι πως δεν είναι και τόσο εντυπωσιακό, ίσως το μόνο που αξίζει είναι η διαφορετικότητα του περιβάλλοντος σε σχέση με το υπόλοιπο νησί, που σε κάνει να νομίζεις ότι είσαι κάπου αλλού, αλλά όχι στην Κέρκυρα. Απλά νομίζω πως εκεί πάνω θα γυριζόταν ένα φοβερό θρίλερ για αυτό και η κάπως περίεργη εισαγωγή (όχι καλά είμαι ακόμα, τουλάχιστον έτσι νομίζω 😛 )!

να σ’αγναντεύω θάλασσα να μη χορταίνω

kalami

Ειδικά για αυτή, Καλάμι ονομάζεται και βρίσκεται στη βορειοδυτική Κέρκυρα!

blue