Tag Archives: Τόποι

μέρες και νύχτες στην κορυφώ..

corfu by night

skalinada

night walk.. corfu

plateia "lili desilla"

Advertisements

κέρκυρα, νοέμβρης 2008..

 

Πότε λαμπερή και γεμάτη κόσμο, πότε έρημη και μελαγχολική, η Κέρκυρα παραμένει γοητευτικά υπέροχη είτε είναι καλοκαίρι, είτε είναι χειμώνας. Και παντού διάχυτη μια ιδιαίτερη.. ενέργεια τι λες σιγουρα, ικανή να σε ανανεώσει και να σε γεμίσει. Ίσως αυτό τελικά να είναι το ιδιαίτερο αυτού του μέρους, κάτι που μπορείς να διακρίνεις ακόμα και στα πρόσωπα όσων την έχουν απλώς επισκεφτεί έστω μια φορά. Περισσότερη Κέρκυρα εδώ

sonnet to zante

dsc03810

Fair isle, that from the fairest of all flowers,
Thy gentlest of all gentle names dost take!
How many memories of what radiant hours
At sight of thee and thine at once awake!
How many scenes of what departed bliss!
How many thoughts of what entombed hopes!
How many visions of a maiden that is
No more- no more upon thy verdant slopes!
No more! alas, that magical sad sound
Transforming all! Thy charms shall please no more-
Thy memory no more! Accursed ground
Henceforth I hold thy flower-enameled shore,
O hyacinthine isle! O purple Zante!
“Isola d’oro! Fior di Levante!”

THE END

by Edgar Allan Poe

Περισσότερη Ζάκυνθος εδώ και εδώ!

Αχίλλειο

Για το Αχίλλειο (εδώ σε ασπρόμαυρη εκδοχή) το πιο ωραίο το είπε με μόλις μια λέξη μια ιταλίδα όταν ανέβηκε στον «Κήπο των Μουσών», «bello». Αχίλλειο το ονόμασε η Σίσσυ, εξαιτίας του Αχιλλέα του μεγαλύτερου πολεμιστή των Ελλήνων στον Τρωικό Πόλεμο. Το άγαλμα «Θνήσκων Αχιλλέας» (εκτός της από κάτω φωτογραφίας και εδώ) ήταν εκτός από το αγαπημένο της και σύμβολο του μικρού παλατιού που έχτισε σε αυτόν τον καταπράσινο λόφο.

 

Ο λαβωμένος Αχιλλέας ρίχνει μια τελευταία ματιά στην... Κέρκυρα!

 

Εκτός από αυτό, πλήθος άλλων αγαλμάτων απεικονίζουν τη Φρύνη (γνωστή εταίρα της αρχαιότητας που είχε ποζάρει και ως μοντέλο για τον Πραξιτέλη), τις μούσες, θεούς του Ολύμπου και άλλα πολλά. Ο «Θρίαμβος του Αχιλλέα», μια ζωγραφιά που καλύπτει έναν ολόκληρο τοίχο, κοσμεί το εσωτερικό και διακρίνεται από το τζάμι στον κήπο, καθώς ακόμα δεν επιτρέπεται η πρόσβαση στους ορόφους. Η Σίσσυ ήταν σαφέστατα επηρεασμένη από την αρχαία Ελλάδα και το έδειχνε.

Και από θέα; Η θάλασσα μπροστά από τις Μπενίτσες στο απότομο δεξιό μέρος, η πόλη, το Μον ρεπό, το αεροδρόμιο και ο Παντοκράτορας στο βάθος κοιτώντας βόρεια, ο Πέλεκας προς τα αριστερά. Δεν είναι υπερβολή να πεις ότι φαίνεται η μισή Κέρκυρα από εκεί πάνω και αν δεν υπήρχε το ψηλότερο βουνό από πίσω τότε σίγουρα η θέα θα έφτανε μέχρι τη Λευκίμμη.

Λέγεται ότι η Σίσσυ έπασχε από κατάθλιψη μάλλον αποτέλεσμα πολλών πικρών γεγονότων που συνέβησαν στη ζωή της, για αυτό και επέλεξε αυτή τη γωνιά γης για να περνάει το χρόνο της. Το σίγουρο είναι ότι αν ο Κάιζερ (δεύτερος ιδιοκτήτης του Αχίλλειου) πέρναγε περισσότερο χρόνο εδώ πάνω, τότε ίσως η Ευρώπη να είχε γλιτώσει έναν παγκόσμιο πόλεμο…

Όσες φορές…

“…Όσες φορές ο ήλιος σου να σε φωτίσει ερθεί, θε να σε βρει πεντάμορφη στεφανωμένη ορθή.”

Μάλλον αυτό το έχει γράψει ο Λορέντζος Μαβίλης για την Ελλάδα γενικότερα, όμως ταιριάζει και στην Κέρκυρα. Ήθελα να βγάλω μια φωτογραφία με τον ήλιο να ανατέλει από τις απέναντι ακτές τη Ηπείρου και άλλη μια με τις ακτίνες του να αγγίζουν πρώτη φορά για την καινούρια μέρα τα κτίρια της πόλης. Όμως έχω μόνο μια ευκαιρία για κάτι τέτοιο (αυτή την εποχή, από τη μεριά της θάλασσας). Μόνο πρόπερσι το είχα πετύχει όπως το ήθελα, πέρυσι είχε απίστευτη υγρασία και δεν έβλεπες όχι στεριά, ούτε τη μύτη σου, ενώ φέτος ο ήλιος βγήκε την ώρα που κατέβαινα από το καράβι! Άλλη φορά!

Thessaloniki_15_days_later:memories remain…

a_few_more_memories_here…

Σύρος 2005

Αυτή η φωτογραφία τραβήχτηκε πριν τρία χρόνια τέτοιες μέρες στη Σύρο. Αν δεν κάνω λάθος πρόκειται για την παραλία Λία (είναι εντάξει ο τονισμός άραγε;), ένα ερημικό μέρος στη βορειοδυτική μεριά του νησιού. Πρόκειται για ντοκουμέντο, καθώς τα δέντρα που διακρίνονται παίζει να είναι και τα μοναδικά που υπάρχουν στο βόρειο τμήμα του νησιού. Πρόσβαση καλό είναι να γίνεται βέβαια από τη θάλασσα, γιατί από στεριά μεριά θα έχει αρκετό περπάτημα. Και δεν είναι η μοναδική στην περιοχή. Σε κάθε κόλπο υπάρχει και μια ανάλογη στενή λωρίδα γης που σε προσκαλεί να κατέβεις και να βουτήξεις. Μιλώντας για αυτό το νησί των Κυκλάδων, δυστυχώς δεν έχω φωτογραφίες από την πόλη της Σύρου, την Ερμούπολη. Μερικές προσπάθειες κατέληξαν σε μαύρο. Με φωτογραφική με φιλμ άλλωστε πώς να καταλάβεις τι στο διάολο τράβαγες.

Η φωτογραφία η αλήθεια είναι δεν είναι καλή. Προέρχεται από ένα άθλιο σκανάρισμα και μια προσπάθεια να ξαναβγούν τα χρώματα όπως είναι στην πρωτότυπη εκτύπωση που έγινε από φιλμ, οπότε δείξτε λίγη επιείκεια!