Tag Archives: Παιδεία

Διεθνής Ημέρα για την Εξάλειψη της Φτώχειας

Every human being should have the opportunity to make a better life for themselves. Unfortunately, too many children in the world today grow up without this chance, because they are denied their basic right to even attend primary school. A sustainable end to world poverty as we know it, as well as the path to peace and security, require that citizens in every country are empowered to make positive choices and provide for themselves and their families.

End poverty by 2015 millennium campaign

Advertisements

150 χρόνια από την έκδοση της “Καταγωγής των Ειδών”

darwin

…εμένα πάλι γιατί δεν μου κάνει καμία εντύπωση αυτό???

Ελληνικά Πανεπιστήμια 2008

katalipsi_asoe

Ξεκίνησα να γράφω ένα μάλλον υπερβολικά συναισθηματικό και αναπόφευκτα κλισέ κείμενο για αυτές τις εικόνες

Μα η οργή ή η ντροπή μου (που είναι ακόμα πιο μεγάλη), εκτός από αυτονόητη είναι ανούσια αφού δεν μπορεί να συνοδευτεί από κάτι που θα μπορούσε να αλλάξει αυτή τη θλιβερή κατάσταση.

Προς το παρόν λοιπόν απλά κοιτάζω.

Γαμώ το ΠολυτεΚΝΕιο σας!

Άλλη μια μεγάλη νίκη σήμερα για το φοιτητικό κίνημα! Οι καταλήψεις στα πανεπιστήμια κατάφεραν να ακυρώσουν τις πρυτανικές εκλογές στις οποίες για πρώτη φορά θα είχαν το δικαίωμα να συμμετέχουν όλοι οι φοιτητές κι όχι τα παραμάγαζα των κομμάτων στα ιδρύματα. Κάτι προφανώς εξωφρενικό, όχι βέβαια γιατί θίγονται τα συμφέροντα των φοιτητοπατέρων (προς θεού) αλλά γιατί θα ήταν λέει η πρώτη διάταξη του επαίσχυντου Νόμου Πλαισίου που θα εφαρμοζόταν. Κι αυτό θα ήταν καταστροφή!

Δυστυχώς για εκείνους, όχι μόνο κάνουν λάθος γιατί διατάξεις του νέου νόμου Πλαισίου έχουν ήδη αρχίσει να εφαρμόζονται (βρε δε θυμάστε που σας φώναξαν να δηλώσετε αν επιθυμείτε να συνεχίσετε τις σπουδές σας εσάς τους «αιώνιους» φοιτητές στην αρχή του χρόνου – όπως προβλέπει ο νόμος?;)) αλλά ακόμα και στο επίπεδο της σημειολογίας είναι τουλάχιστον γελοίοι οι λόγοι που αποφασίζουν (με την ανοχή βέβαια της συντριπτικής αμέτοχης πλειοψηφίας των φοιτητών) να κλείσουν για μια ακόμα φορά τις σχολές τους.

Βέβαια τι σημασία έχει αυτό, mission accomplished που λένε και οι Αμερικάνοι, η Κουμουνδούρου εξέδωσε ανακοίνωση για τα νέα της (εεε, του κινήματος εννοώ) κατορθώματα και όλοι πάμε για ύπνο ήσυχοι γνωρίζοντας πως κάποιοι εκεί έξω αγωνίζονται για εμάς – χωρίς εμάς!

Το 132ο Δημοτικό Σχολείο και η Εθνική μας Τραγωδία

Όσα συμβαίνουν στο 132ο Δημοτικό Σχολείο της Αθήνας μπορεί για κάποιους να είναι μέρος όλων των απίστευτων και πρωτοφανών που συμβαίνουν στη χώρα μας… Όμως φοβάμαι πως για όσους θυμούνται πραγματικά τα σχολικά τους χρόνια ούτε απίστευτο είναι, ούτε πρωτοφανές – άλλα κάτι πολύ χειρότερο. Αν όλα γύρω μας μοιάζουν να γυρνάνε σε φαύλους κύκλους, τότε το σχολείο είναι το κέντρο όλων αυτών, αν ο κάθε καρπός του δέντρου μοιάζει σάπιος τότε το σχολείο είναι η ρίζα αυτού του δέντρου. Αυτό που ονομάζουμε (προς χάρη συνεννόησης) Παιδεία δεν είναι τίποτα άλλο από την εθνική μας τραγωδία.

Continue reading

Tommy Kane about his influence

Do you think what you do can change what people think of the world and then even change how they feel about yourself?
I don’t believe anything I do will change what people feel about the world. In America, Sean Penn and Susan Sarandon run around trying to influence politics. The only problem is they only play to the people who already agree with them. They don’t change anyone mind about a thing. My influence is zero. People like my cute drawings and funny writings but I just make people who already agree with me happy. The only influence I do have is with other artists. I try to give encouragement to people just starting out or students in art school. I get a lot of letters asking how I work. I try to give them as much positive influence as possible. I also see how other artists I know tend to incorporate some of what I do into their work. So in my own little way I have some minor influence in my little universe.

Tommy Kane @ Candy 2.1

Το Ζεν και η Τέχνη Συντήρησης της Μοτοσικλέτας σε προσφορά!

Προσοχή! Το παρόν post θα μπορούσε να θεωρηθεί ως διαφημιστικό. Η μη κριτική ανάγνωσή του ίσως έχει ως αποτέλεσμα έναν λίγο πιο πλούσιο Παπασωτηρίου και ένα λίγο καλύτερο κόσμο (αν αυτά τα δύο μπορούν να συνδυαστούν).

Λοιπόν, χθες πέτυχα την πιο απίθανη προσφορά που θα μπορούσε ποτέ να κάνει κανείς στον Παπασωτηρίου. Με μόλις 9€ έχεις την μοναδική ευκαιρία να αλλάξεις ολόκληρη την κοσμοαντίληψή σου!!! Καλό ε;

Ο λόγος για το βιβλίο του Ρόμπερτ Πίρσιγκ με τον παράξενο τίτλο “Το Ζεν και η Τέχνη Συντήρησης της Μοτοσικλέτας“, το οποίο κυκλοφόρησε το 1974. Μπορεί τα παραπάνω να ακούγονται υπερβολικά, όμως στ’ αλήθεια το βιβλίο έχει εξαιρετικά φιλόδοξους στόχους.

Μου το χάρισε την περασμένη άνοιξη ο φίλος μου ο Δημήτρης και για τρεις μήνες τουλάχιστον παραμιλούσα για τις πλάνες της σκέψης, την ποιότητα, τις ενθουσιασμοπαγίδες και τα αδιέξοδα του ορθολογισμού! Και νομίζω πως όσο περνάει ο καιρός το βιβλίο συνεχίζει να με επηρεάζει περισσότερο κι από το Fountainhead της Ραντ και το 1984 του Όργουελ.

Ο ήρωας του βιβλίου είναι ένας ιδιοφυής αλλά και ιδιόρρυθμος πρώην καθηγητής φιλολογίας με φιλοσοφικές ανησυχίες. Ύστερα από μια κρίση σχιζοφρένειας (;), ταξιδεύει με το γιο του στις αχανείς επαρχίες των ΗΠΑ με μια μοτοσικλέτα. Προσπαθεί να ξαναενώσει τα κομμάτια του παλιού του εαυτού. Ακολουθεί τα ίχνη της “περασμένης” του ζωής σαν να ήταν η ζωή ενός τρίτου. Και ψάχνει για μια ακόμα φορά τις απαντήσεις στα ερωτήματα που τον οδήγησαν στο κατώφλι της τρέλας.

Το βιβλίο είναι μια φιλοσοφική εξερεύνηση στις ρίζες του δυτικού τρόπου σκέψης, μια αγωνιώδη προσπάθεια για τη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ υποκειμένου και αντικειμένου, μεταξύ του εαυτού μας και του κόσμου, και την κατάκτηση ενός τρόπου ζωής με περισσότερη ουσία και αρμονία. Η εξερεύνηση θα οδηγήσει τον ήρωα στους Προσωκρατικούς φιλοσόφους και στην ανατολική φιλοσοφία για να ανακαλύψει αυτό που εκείνος ονόμασε Ποιότητα.

Αν δεν έχετε κάποιο φιλοσοφικό υπόβαθρο και νιώθετε πως χανόσαστε, μην απογοητευτείτε εύκολα. Ο ήρωας μπορεί να θέλει στην ουσία να γκρεμίσει το οικοδόμημα της δυτικής σκέψης για να αποφύγει τα αδιέξοδα του τρόπου ζωής μας όμως η απάντηση δεν είναι ποτέ τελειωτική. Αυτό που το βιβλίο κάνει πολύ καλά είναι να αποκαλύπτει όλα αυτά που η βιασύνη της ζωής δεν επιτρέπει παρά μόνο σε έναν “αργόσχολο” φιλόσοφο να παρατηρεί: τη ρηχότητα των ανθρώπινων σχέσεων, τις ρίζες της τεχνοφοβίας, την καταστροφική επίδραση του εκπαιδευτικού συστήματος στον πολιτισμό, την μαζοχιστική διάκριση μεταξύ της εργασίας μας και της υπόλοιπης ζωής μας, την αδυναμία μας να αισθανθούμε ένα με αυτό που κάνουμε.

Νομίζω πως θα μπορούσα να μιλάω ώρες για το βιβλίο, όμως θα κατέληγα να γράψω ένα τόσο μεγάλο post που ούτε ο ίδιος δεν θα είχα όρεξη να διαβάσω – γι’ αυτό σταματάω.

Η ελληνική έκδοση από τις εκδόσεις Κάκτος έχει δυστυχώς αρκετά μειονεκτήματα. Εκτός από την φτωχή τυπογραφία, την πρόχειρη σελιδοποίηση και τα αρκετά-για-να-περάσουν-απαρατήρητα συντακτικά-ορθογραφικά λάθη, το κυριότερο είναι η μετριότατη μετάφραση του κειμένου. Παρόλα αυτά, το ότι το βιβλίο εξακολουθεί να παραμένει ένα γοητευτικό ανάγνωσμα το οποίο σε απορροφά νομίζω λέει πολλά για την αξία του!

Ρόμπερτ Πίρσιγκ
Το Ζεν και η Τέχνη Συντήρησης της Μοτοσικλέτας
Εκδόσεις Κάκτος
Αθήνα 1994
ISBN: (δεν αναγράφεται στη έκδοση που έχω – έλεος!)