Tag Archives: Κακίες

Free free κι αρώματα…*

Μια απάντηση στην κρίση

Αυτός είναι ο τίτλος του πρώτου τεύχους της Ελευθεροτυπίας Εβδομάδα, μιας εβδομαδιαίας δωρεάν έκδοσης της Ελευθεροτυπίας.

Η Ελευθεροτυπία Εβδομάδα θα κυκλοφορεί κάθε Πέμπτη εντελώς ΔΩΡΕΑΝ με ό,τι πιο σημαντικό συμβαίνει στην Ελλάδα και τον κόσμο.
Η Ελευθεροτυπία Εβδομάδα περιέχει θέματα που δημοσιεύτηκαν στις εκδόσεις της Ελευθεροτυπίας, της Κυριακάτικης Ελευθεροτυπίας και των ένθετων και περιοδικών που κυκλοφορούν μαζί με τις εφημερίδες, όπως το Έψιλον, το Γεωτρόπιο, το Επτά, το On-Off, το Εννέα, τη Βιβλιοθήκη, το Gourmet…

Η συγκεκριμένη έκδοση είναι ένα μόνο μέρος από μια συνολικότερη αλλαγή στρατηγικής που επιχειρείται στην εφημερίδα με στόχο την προσαρμογή στα νέα δεδομένα. Έτσι μετά την ριζική αλλαγή στο site της και τη συνεργασία της με τους NY Times, έρχεται τώρα και το free press.

ΔEN YΠOKAΘIΣTA, φυσικά, η εβδομαδιαία αυτή επισκόπηση τα καθημερινά φύλλα που αποδίδουν ζεστά τα γεγονότα, όπως εκτυλίσσονται από μέρα σε μέρα, και τα σχόλια που προκαλούν. Mε εβδομαδιαίο κύριο άρθρο κάθε φορά και μερικά ειδικά, για την εβδομαδιαία έκδοση, σκίτσα και σχόλια, που μπορεί να επεκταθούν αργότερα, η νέα δωρεάν έκδοση-εβδομαδιαία επισκόπηση αποβλέπει, αντιθέτως, στην αδάπανη γνωριμία και εξοικείωση ευρύτερου κοινού με την ύλη και τη φυσιογνωμία της «Eλευθεροτυπίας»

Αυτά είναι βεβαίως τα καλά νέα, για όσους θεωρούν τελοσπάντων καλά νέα τις προσπάθειες ανάκαμψης που επιχειρούνται στο κουφάρι του ελληνικού Τύπου, πέρα από τον ανταγωνισμό των DVD’s και εσχάτως των Jeep’s και των δεκαχίλιαρων.

Έτσι κι εγώ βρέθηκα την Πέμπτη με μια Ελευθεροτυπία στο χέρι – κάτι που είχε πολλά χρόνια να συμβεί – και με όλη την καλή (προ) διάθεση, έχοντας κατά νου τα παραπάνω, κάθισα να τη διαβάσω. Δυστυχώς δεν χρειάστηκαν παραπάνω από τρεις σελίδες για να ξαναθυμηθώ με πάσα λεπτομέρεια τους λόγους για τους οποίους είχα αποφασίσει να μην ξαναδιαβάσω αυτό το έντυπο. Please, όχι άλλη αριστερίζουσα κλάψα, όχι άλλο συνδικαλιστικό λαϊκισμό, όχι άλλη οικονομική άγνοια, όχι άλλο «νεοφιλελευθερισμό» (δύο στα τρία άρθρα τους έχουν μέσα την λέξη του απόλυτου κακού).

Αλλά τέλος πάντων, αυτός είμαι εγώ, και σίγουρα δεν είμαι αντικειμενικό δείγμα της ελληνικής κοινωνίας, σίγουρα υπάρχουν πολλοί άλλοι εκεί έξω που αρέσκονται σε αυτού του είδους την ανάλυση. Αλλά η συγκεκριμένη έκδοση ρε παιδί μου, είχε κάτι πιο εκνευριστικό κι από άρθρο του Αρανίτση… Δεν είχε καθόλου περιεχόμενο! Παντελώς ανούσια… Μια διαφημιστική ανακύκλωση άρθρων (που αν κάποιος ήθελε να τα διαβάσει είτε είχε αγοράσει την εφημερίδα, είτε τα είχε διαβάσει στο site της) σε ένα κολλάζ δίχως ροή και με έναν δήθεν ανανεωμένο light ανασχεδιασμό του κανονικού φύλλου που μόνο πρόχειρο και δίχως φαντασία μπορείς να τον χαρακτηρίσεις και που στο τέλος μία και μόνο λέξη μπορεί να περιγράψει το όλο εγχείρημα: ΑΡΠΑΧΤΗ!

H κοινωνία είναι σε κρίση. H οικονομική αποσύνθεση του καπιταλιστικού δόγματος, ιδίως με τη νεοφιλελεύθερη μορφή του, η έξαρση της εγκληματικότητας, η κοινωνική αναταραχή, η αποθέωση του ανταγωνισμού, η διαπαιδαγώγηση στην πειθαρχία με τις αντιδράσεις που προκαλεί, ο έξαλλος καταναλωτισμός, το life-style, η πομπώδης παρουσίαση των ηγετών και του μεγαλείου της εξουσίας, η ακραία κοινωνική αδικία, που θεωρείται δεδομένη και συνυφασμένη τάχα με την ανθρώπινη φύση, η κοινωνία του θεάματος, πάνω απ’ όλα, οδήγησαν και σε κρίση του Tύπου

Τώρα αν αυτή είναι η αντίληψή τους για τις αιτίες της «κρίσης του Τύπου» σήμερα και η απάντησή τους είναι μερικές εκατοντάδες χιλιάδες δωρεάν έξτρα φύλλα με διαφημίσεις τότε εύγε… το έπιασαν το νόημα!

*ο τίτλος του ποστ είναι δανεισμένος από τον Καιρό του συγκεκριμένου τεύχους – το μόνο ίσως ανώδυνο στην ανάγνωση κομμάτι της εφημερίδας.

Advertisements

Earth time is over… before it even starts

Η ελεημοσύνη είναι το παιδί της ενοχής. Μα κι ο πιο ανώδυνος τρόπος να κάνεις κάτι μην κάνοντας τίποτα. Κι εμείς συνήθως είμαστε πρωταθλητές στο να μην κάνουμε τίποτα. Κι αυτό είναι αρκετό για να μετατρέψει την ελεημοσύνη σε υποκρισία. Ακόμα και οι πρώτοι, οι μπροστάρηδες φαίνεται να το έχουν καταλάβει – ακόμα κι αν δεν μπορούνε να το πούνε φωναχτά. Κι αν εγώ κι εσύ έχουμε κουραστεί πια με τους συμβολισμούς και τα μηνύματα, υπάρχουν πολλοί, τόσοι πολλοί εκεί έξω που ακόμα αρέσκονται σε αυτά τα παιχνιδάκια, κι έτσι φοβάμαι πως έχουμε πολύ δρόμο ακόμα. Καλή συνέχεια…

150 χρόνια από την έκδοση της “Καταγωγής των Ειδών”

darwin

…εμένα πάλι γιατί δεν μου κάνει καμία εντύπωση αυτό???

150 + η ντόρα..

βαρυχειμωνιά πλάκωσε την κυβέρνηση..
(blizzard in the station, originally uploaded by bilwander)
     

Δύο μέρες μετά τη διαγραφή Τατούλη από το κυβερνών κόμμα και η χώρα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις πολιτικές εξελίξεις. Ο λαός συγκλονισμένος  κρέμεται από τα τηλεοπτικά παράθυρα και αναρωτιέται αν θα γίνουν εκλογές. Και εμείς με τη σειρά μας εκφράζουμε τις δικές μας ανησυχίες και τα ερωτήματά μας σχετικά με το πότε επιτέλους θα πάρει θέση ο καλλιτεχνικός κόσμος της χώρας;

         Γιατί η Στέλλα Μπεζεντάκου δεν έχει στείλει ακόμα επιστολή στον πρωθυπουργό;

         Είναι αλήθεια ότι η Έφη Θώδη σκέφτεται να δημιουργήσει νέο κόμμα;

         Τι έχει να πει η αδερφή της Τζούλιας;

         Γιατί σιωπά η Βέρα Λάμπρου;

 

αμερικάνικες εκλογές made in greece

(link)

Τι ωραία που ήταν χθες βράδυ με τους αναλυτές και τους πολιτικούς μας να το ξενυχτάνε μπροστά από τις κάμερες. Βέβαια το πρώτο που μας ενδιέφερε εμάς ήταν τι θα γίνει με τα συμφέροντά μας. Πιστοί στο μύθο του μαρμαρωμένου βασιλιά περιμένουμε κάποιον που μόλις του επισημάνουμε τι θέλουμε, θα διαολοστείλει όλους του γείτονές μας και θα μας δώσει το ρόλο του τοπικού πολέμαρχου. Να γιατί δεν πρόκειται ποτέ να αποκτήσουμε αξιόλογη εξωτερική πολιτική… Αλλά από την άλλη ήταν ευκαιρία βλέπεις, εκτός από το να εμφανιστούν να μας δείξουν τη φάτσα τους (μην τους ξεχάσουμε), να προωθήσουν και το δικό τους πολιτικό μέλλον. Να όπως ένας πρώην  δήμαρχος αθηναίων για παράδειγμα που ονειρευόμενος δικά του μεγαλεία έλεγε και ξανάλεγε ότι ο Ομπάμα νίκησε το σύστημα Κλίντον που λειτουργούσε στο κόμμα των Δημοκρατικών τα τελευταία οκτώ χρόνια. Χαχα, πολύ θα ήθελε ο ίδιος να νικήσει τη γνωστή οικογένεια που δραστηριοποιείται στο κόμμα του σε μια (όχι και τόσο) μελλοντική μονομαχία για τη θέση του προέδρου του κόμματος, έτσι; Φαντάζομαι επίσης (τώρα γίνομαι κακός) ότι πολύ θα ήθελε οι φίλοι του να τον φωνάζουν Μπάρακ από εδώ και πέρα…

κορφιάτικο αντάρτικο

Μεταξύ φρεντουτσίνο και φρουτοτσίνο, σχεδιάζεται το αντάρτικο
στην Κέρκυρα!

 

Στην αρχή το πήρα για αστείο. Αλλά πράγματι υπάρχει στην αγγλική εφημερίδα guardian και σε ένα site στο ίνερνετ άρθρο περί διεκδίκησης αυτονομίας.

Αναρωτιόμουν όμως ρε γαμώτο χάθηκε ο κόσμος να ξεκινούσαμε το αντάρτικο το καλοκαίρι; Τώρα που χειμωνιάζει, ποιος ανεβαίνει στον Παντοκράτωρα με τις βροχές, το κρύο και το καλάσνικοφ στο χέρι; Ενώ το καλοκαίρι άνετα και ωραία θα καταλαμβάναμε την περιοχή της Γλυφάδας θα δημιουργούσαμε προγεφύρωμα στον Πέλεκα και με ένα σάλτο στην πόλη θα ανατρέπαμε τις κατοχικές δυνάμεις της κυβέρνησης των Αθηνών! Πάντως εγώ τρελαίνομαι να δω Γκερέκου ως άλλη Μπουμπουλίνα στον πρωθυπουργικό θώκο της νεοσύστατης Κορφιάτικης Δημοκρατίας, τον γλόμπο του Δένδια να της κάνει αντιπολίτευση και τον Γεωργιάδη να καλεί σε μετατροπή του νησιού σε φορολογικό παράδεισο. Ο σύντροφος Κουλούρης να καταγγέλλει το κερκυραϊκό κράτος για ασυδοσία και εγκατάλειψη ζητώντας απόσχιση του νότου. Και τα τζάκια του νησιού να κινούν τα νήματα υπογείως!

Και μετά την ανεξαρτητοποίηση αφού καταπνίξουμε την επανάσταση που θα γίνει στη Λευκίμμη (για απόσχιση από την Κέρκυρα…) και με ορμητήριο τους Αντίπαξους να απελευθερώσουμε τους Λευκαδιώτες και Κεφαλλονίτες αδερφούς. Αφού εδραιώσουμε την κυριαρχία εκεί, θα πάμε και προς Ζάκυνθο μεριά (επιχείρηση που θα γίνει γνωστή και ως Lagana Day), ενώ αμέσως μετά και με ορμητήριο τους Οθωνούς θα αποβιβαστούμε στην Καλάβρια (Ακόμα και στη Ρώμη, τρέμε Μπερλουσκόνι)!

Είναι γνωστό ότι στην Κέρκυρα μια μούρλια υπάρχει. Αλλά δεν ήξερα ότι έχει χτυπήσει τόσο πολύ τον εγκέφαλο ορισμένων. Βέβαια αυτοί οι τύποι που αναφέρονται στα άρθρα (που είναι και ψιλοάγνωστοι), φαντάζομαι θα έχουν και προσωπικές φιλοδοξίες (Νομαρχία, Δήμος, διαφήμιση κάποιων επιχειρήσεων). Σίγουρα όμως οφείλουν να το προσέξουν, γιατί στην Κέρκυρα έχει και τρελοκομείο κοντά στο κέντρο (δε θέλει και πολύ να βρεθείς από μέσα!).

Αυτό που με προβληματίζει εμένα είναι το πώς μια εφημερίδα που θεωρούσα σοβαρή, όπως η guardian, έδωσε χώρο για δημοσίευση σε κάτι τέτοιο, κάποιων απίθανων…

 

 

Υ.Γ.: Δε θα μπορούσε να ξεφύγει η Κέρκυρα από τη νοοτροπία του ένδοξου παρελθόντος. Και έτσι εμφανίζονται κάποιοι απίθανοι να εκμεταλλευτούν δυσαρεστημένα στρώματα της κοινωνίας του νησιού. Ναι υπάρχουν πολλά προβλήματα στην περιοχή χωρίς κανένα να λύνεται για πολλά χρόνια. Όμως για όλα αυτά φταίει το κράτος των Αθηνών; Μήπως όσοι είναι από την Κέρκυρα πρέπει να αναλογιστούν και το τι έκαναν οι ίδιοι για το νησί τους; Δε φταίνε για τα προβλήματα πάντα οι άλλοι και σίγουρο δε φταίει η Αθήνα για τις κεφαλές που βγάζουν στο νησί, οι Κερκυραίοι.

οι 10 εντολές στον 21ο αιώνα

Αυτές είναι οι νέες δέκα εντολές όπως παραδόθηκαν πριν από μερικά χρόνια στη μονή Βατοπεδίου:

1. Εγώ είμαι ο κύριος ο Θεός σου, αλλά μπορεί να είναι και το χρήμα.

2. Μη δημιουργήσεις και μην πιστέψεις σε κανένα άλλο είδωλο, εκτός από αυτό που αναγράφεται στο λογαριασμό της τραπέζης.

3. Μην αναφέρεις το όνομα του χρήματος επί ματαίω.

4. Ένας αριθμός ακολουθούμενος από έξι μηδενικά είναι καλά, εφτά είναι καλύτερα.

5. Τίμα το real estate.

6. Μην αγοράσεις ακίνητο από το δημόσιο στην πραγματική του αξία.

7. Μην κλέψεις οτιδήποτε άλλο εκτός από κτήματα με αξία.

8. Μην έχεις επαφή με κανέναν άλλο, εκτός από πολιτικό, κατασκευαστική εταιρεία ή τον βασιλέα.

9. Μην μετακινείσαι χωρίς ελικόπτερο, γιατί χάνεις το χρόνο της προσευχής. Αν δεν μπορείς αλλιώς, τότε ένα τζιπ θα σου δώσει τις απαραίτητες ανέσεις για την επαφή με το θείο.

10. Μην επιθυμήσεις ότι έχει ο διπλανός σου. Εκτός και αν πρόκειται για ακίνητα σε παραθαλάσσια περιοχή.