Παρακαλώ, όχι άλλα κροκοδείλια δάκρυα για την Αριστερά

Πάνω από το κρεβάτι του νεκρού όλοι θα βρουν μια καλή κουβέντα να πουν. Μερικοί όμως, πάνω στην ένταση της στιγμής, είτε από ζήλο υπερβολικό, είτε από φόβο μην προδωθούν τα αληθινά τους αισθήματα, διαβάζουν λόγους δακρύβρεχτούς για το μέγεθος της απώλειας και τα περασμένα τάχαμου μεγαλεία του νεκρού ενώ με το μεταξωτό τους μαντηλάκι σφουγγίζουν τ’ αστραφτερά τους κροκοδείλια δάκρυα. Και κάπως έτσι γίνεται συνήθως με άσπωνδους εχθρούς ή φίλους, ο νικητής να διαβάζει τον επικήδειο του ηττημένου, όχι ως ένδειξη σεβασμού μα σαν επισφράγιση υπεροχής.

Το σκηνικό επαναλαμβάνεται κι αυτές τις μέρες εξ’ αφορμής του επικείμενου θανάτου του κόμματος της “Ανανεωτικής Αριστεράς”. Ή της “Ριζοσπαστικής” αν προτιμάτε. Άλλοι δακρύζουν διακριτικά στη γωνία και άλλοι μάταια προσπαθούν να κρύψουν τα γέλια τους μέσα σε θορυβώδεις κλαθμούς και οδυρμούς που αγγίζουν τα όρια της γραφικότητας. Το θέαμα προκαλεί μάλλον θυμηδία παρά θλίψη.

«Ειλικρινά, λυπάμαι. Λυπάμαι πρώτα απ΄ όλα για δεκάδες χιλιάδες τίμιους και ταπεινούς αγωνιστές της ευρύτερης Αριστεράς που μέσα στις χειρότερες αντιξοότητες κατάφεραν να διατηρήσουν ζωντανό επί δεκαετίες έναν πολιτικό χώρο για να τον διαλύσουν τα Εξάρχεια. Λυπάμαι για όσους πίστεψαν ή ήλπισαν ότι στον ΣΥΡΙΖΑ βρήκαν κάτι διαφορετικό ή κάτι καινούργιο και τελικά βρέθηκαν αντιμέτωποι με τη χειρότερη παθογένεια και τον πιο αμετροεπή μικρομεγαλισμό της πολιτικής ζωής. Λυπάμαι για έναν χώρο που κάποτε ήταν θερμοκήπιο πρωτοπόρων ιδεών και τώρα κλέβει κάλπες…»

Πίσω από την “απέραντη θλίψη” του, ο κ. Πρετεντέρη απλώς αναπαράγει την ίδια την αιτία για τα δεινά της σύγχρονης ελληνικής Αριστεράς: τον Μύθο της. Αν η αριστερή ιδεολογία είναι σήμερα η κυρίαρχη ιδεολογία στη Ελλάδα, αυτό σίγουρα δεν οφείλεται στο ότι όλοι μας από μικροί μελετήσαμε σε βάθος το Κεφάλαιο και των Πλούτο των Εθνών και ταχθήκαμε υπερ του πρώτου. Έχει περισσότερο να κάνει με το τίμημα που κάποτε πλήρωσαν κάποιοι “τίμιοι και ταπεινοί αγωνιστές της ευρύτερης Αριστεράς” τη στιγμή που άλλοι “καλοί νοικοκύρηδες” φρόντιζαν τα του οίκου τους (βλ. Κατοχή, Χούντα). Είναι πιθανώς αυτή η υποσυνείδητη συλλογική ενοχή που κάνει και τον τελευταίο ακροδεξιό να διατυμπανίζει τον αριστερά του αισθήματα.

Όμως αυτός είναι και ο λόγος που ακόμα και οι πιο γόνιμες και καλοπροαίρετες κριτικές προς την Αριστερά πέφτουν στο κενό, αφού κινδυνεύουν να χαρακτηρισθούν ως προσβολή στη μνήμη των χιλιάδων νεκρών αγωνιστών και των αιματηρών αγώνων τους. Κάτω από αυτές τις συνθήκες η σύγχρονη Αριστερά στην Ελλάδα δεν βρέθηκε ποτέ στη δυσάρεστη θέση να πρέπει να αναμετρηθεί με τις σκοτεινές πλευρές τις ιστορίας της αλλά ούτε και να κοιτάξει με θάρρος προς το μέλλον. Όταν έχεις νεκρούς δεν χρειάζεσαι προτάσεις, σχέδια, όραμα.

Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α και ο Συνασπισμός των τελευταίων ετών φαίνεται να το είχε καταλάβει πολύ καλά αυτό. Η στρατηγική του λέω όχι σε όλα και χαϊδεύω τα αυτιά προνομιούχων μειοψηφιών ή αφελών πλειοψηφιών απέδωσε καρπούς για ένα διάστημα. Και ποιος ξέρει, αν είχαν παίξει λίγο πιο έξυπνα το παιχνίδι (όπως ο εκ δεξιών ανταγωνιστής τους) ίσως να απέδιδε ακόμα. Τώρα ζητάνε ξανά ψήφο ελειμοσύνης, φόρο τιμής στους αγώνες μιας άλλης εποχής από κάποιους άλλους. Αλλά το έχουμε ξανακούσει το παραμύθι…

Δεν ξέρω αν μια Βουλή δίχως το Συνασπισμό θα είναι καλύτερη ή χειρότερη. Αυτό που ξέρω είναι πως το μάθημα έρχεται μετά το πάθημα. Κι αν η πρώτη φορά δεν ήταν αρκετή, ας υπάρξει και δεύτερη. Εξάλλου ιστορικά οι αριστεροί τα πάνε καλύτερα στα δύσκολα. Γι’ αυτό κι εγώ δεν λυπάμαι καθόλου με τις εξελίξεις, ίσα ίσα πιστεύω πως είναι ευκαιρία για εκείνους που σε αυτό το χώρο έχουν τη γνώση και τη φαντασία για να προτείνουν σύγχρονες και ρεαλιστικές αριστερές θέσεις να βγουν μπροστά και να ξεχωρίσουν από τα υπόλοιπα “γκρουπούσκουλα” που σήμερα κάνουν κουμάντο.

Advertisements

3 responses to “Παρακαλώ, όχι άλλα κροκοδείλια δάκρυα για την Αριστερά

  1. sbouboux

    και που τα είπε ο πρετεντέρης αυτά? στις ειδήσεις? στην εκπομπή του? ή τα έγραψε κάπου? όχι τίποτα άλλο, αλλά θέλω να συνεχίσω το γέλιο?? 😀
    (εδώ μπορείς να με πεις και κακό..)

    upd: σορυ, τώρα είδα πως το δεύτερο λινκ οδηγούσε προς το άρθρο του, οπότε η παραπάνω απορία ήταν απαντημένη..

  2. Δεν είναι για γέλια αυτά τα πράγματα bouboux…

    Το δημοσιογραφικό και πολιτικό κατεστημένο θρηνεί αυτές τις μέρες για αυτήν την αναπάντεχη απώλεια.

    Η συγκεκριμένη πάντως στήλη στο ΒΗΜΑ είναι πολύ καλή επιλογή για καφενειακό ανάγνωσμα. Το πρετεντέριο χιούμορ είναι διαβόητο για τη χαλαρωτική του δράση!

  3. sbouboux

    ένα θα σου πω: σήμερα είδα μετά απο καιρό δελτίο ειδήσεων στο mega (αυτό που φέτος παρουσιάζει η κόρη της τρέμη 😉 ) περιμένοντας εναγωνίως ένα σχόλιο πρετεντέρη!!

    πως να μη γελάσω, αφού μου φαίνεται αστείο πως μπορεί να λυπόταν έστω και στο ελάχιστο από ενδεχόμενο πολιτικό αφανισμό του συριζα.. πιο πολύ μου έρχεται ως εικόνα να λέει κάτι σαν: “αριστερά.. μπλιάχ..”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s