Η ζωή που χάνεις

Σήμερα λοιπόν θα έπρεπε να παραδώσω για εννιά ολόκληρους μήνες την ελευθερία μου, την αξιοπρέπειά μου και τον εαυτό μου στις διαταγές ενός θιάσου που ανεβάζει καθημερινά το ίδιο παράλογο θέατρο, με μοναδικό σκοπό να κυλάει λίγο χρήμα στην επαρχία, να κερδίζουν κάποιοι από τις αγορές του αιώνα και βέβαια να διορίζονται κι άλλοι αξιωματικοί, μελλοντικοί οσφυοκάμπτες της εξυπηρέτησης του βύσματος. Αντί αυτού, επιλέγω να ασκήσω το δικαίωμά μου να ζήσω και να εργαστώ σε μία χώρα της ΕΕ. Βασικά, να ζήσω. Και όχι να μπω στη ναφθαλίνη για εννιά μήνες, χωρίς εισόδημα, χωρίς επαφή με την δουλειά μου, χωρίς κοινωνικές συναναστροφές, χωρίς διασκέδαση μα πάνω από όλα χωρίς ελευθερία να ορίσω μόνος μου το τι θα κάνω…

null @ Το Ναύπλιο που χάνεις – Singen Sang Gesungen

Πολύ χάρηκα που βρήκα το παραπάνω ποστ, σαν να βρήκα τις λέξεις που έψαχνα καιρό να βάλω στη σειρά και να περιγράφουν όλα αυτά που μαθαίνω από τους φίλους στο “μέτωπο” μα και που κατά κάποιο παράξενο τρόπο ήξερα εδώ και χρόνια. Όλοι τα ξέρουμε νομίζω, απλά οι περισσότεροι δεν μιλάνε γι’ αυτό. Ίσως η επιλογή του null να μην είναι το ίδιο εύκολη για τους περισσότερους, κι ούτε είναι λύση η μαζική μετανάστευση για το στρατιωτικό βέβαια, αλλά ρε γαμώτο, όχι αυτό το αδιαμαρτύρητο “ok, άντε να τελειώνουμε και με αυτό” και η σιωπή… Ας μιλήσουμε ανοιχτά!

Advertisements

3 responses to “Η ζωή που χάνεις

  1. σιγά τον πολυέλαιο…. Δεν είναι και τόσο τραγικό ο στρατός. Αντιθέτως θα έλεγα ότι κατακρίνεται μόνο από όσους δεν έχουν πάει. Ο null νομίζω δημιουργεί επιχειρήματα για να δικαιολογήσει την φυγή του… δεν πειράζει, ελπίζω να μην χρειαστεί ποτέ να κρατήσουμε όπλο. Εξάλλου αισθανόμαστε ασφαλείς τώρα που ανοίκουμε στην ΕΕ όπως κάποτε είμασταν ασφαλείς που ανοίκαμε στο ΝΑΤΟ (βλ.εισβολή κύπρου), αν γίνει κάτι θα επιλέξω εγώ….να ασκήσω το δικαίωμά μου να ζήσω και να εργαστώ σε μία χώρα της ΕΕ. Φιλιά…

  2. “Αντιθέτως θα έλεγα ότι κατακρίνεται μόνο από όσους δεν έχουν πάει…”

    Εγώ πάντως έχω σχηματίσει τελείως διαφορετική εντύπωση από τους περισσότερους που έχω ρωτήσει σχετικά με τη θητεία τους, οι οποίοι πέρα από ιδεολογικές τοποθετήσεις συμφωνούν πως είναι οι πιο άχρηστοι 12 μήνες στη ζωή ενός ατόμου.

    Δεν πιστεύω πως πρέπει να καταργηθεί (τουλάχιστον όχι στο άμεσο μέλλον ο στρατός), είμαι όμως αντίθετως στην υποχρεωτική στράτευση η οποία απλά δεν έχει κανένα λόγο ύπαρξης σήμερα…

  3. “Εξάλλου αισθανόμαστε ασφαλείς τώρα που ανοίκουμε στην ΕΕ όπως κάποτε είμασταν ασφαλείς που ανοίκαμε στο ΝΑΤΟ (βλ.εισβολή κύπρου)”

    Η Κύπρος είναι άλλη χώρα και δεν ανήκει στο ΝΑΤΟ.

    Όπως και να έχει η υποχρεωτική θητεία πρέπει να καταργηθεί, δεν συνεισφέρει τπτ στην άμυνα, αντιθέτως είναι σπατάλη πόρων. Οι πόλεμοι δεν γίνονται με το καριοφίλι πλέον… θέλει σύγχρονα όπλα (πυραυλικά συστήματα, αεροπλάνα κλπ) και επαγγελματίες χειριστές, όχι ένα μάτσο λυκειόπαιδα που θα βαρέσουν πέντε σφαίρες και θα τα ξύνουν για έναν χρόνο.

    Η θητεία είναι τόσο δελεαστική όσο το να σου προτείνουν να κλιστείς σε ένα μοναστήρι για έναν χρόνο με μισθό 8 ευρώ τον μήνα.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s