Women Without Men @ ΕΜΣΤ

Η Νύχτα των Μουσείων, χθες το βράδυ, έκρυβε τον θησαυρό της για μένα στο δεύτερο υπόγειο του Ωδείου Αθηνών. Σ’ αυτόν τον επιβλητικό και μέχρι προσφάτως ξεχασμένο από το χρόνο χώρο, φιλοξενείται το μνημειακό – όπως το αποκαλούν – έργο της Shirin Neshat με τίτλο Women Without Men, το οποίο και αποτελεί την κύρια έκθεση του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης μέχρι το τέλος του μήνα.

Ο νέος μνημειακός κύκλος έργων της Shirin Neshat, με τίτλο Women without Men (Γυναίκες χωρίς άντρες), δημιουργήθηκε μεταξύ 2004-2008 και αποτελείται από 5 βίντεο-ηχητικές εγκαταστάσεις. Ο νέος κύκλος έργων της Shirin Neshat βασίζεται στο ομότιτλο μυθιστόρημα της Ιρανής συγγραφέως Σαρνούς Παρσιπούρ, απαγορευμένο στο Ιράν από το 1989. Οι πέντε βιντεοεγκαταστάσεις παριστάνουν την ιστορία των πέντε γυναικείων χαρακτήρων του μυθιστορήματος: Μαχντόχ, Ζαρίν, Μουνίς, Φαεζέ και Φαρόχ Λαγκά.

Στο δεύτερο υπόγειο λοιπόν, σε ένα τεράστιο λευκό άδειο -2, υπάρχουν 5 μαύρα σκοτεινά δωμάτια που πρέπει να μπεις στο καθένα από αυτά με τη σειρά, να κρατήσεις την ανάσα σου και να κρατήσεις τα μάτια σου ορθάνοιχτα στις εικόνες που θα τα πλημμυρίσουν. Δεν χρειάστηκε πολύ προσπάθεια για μένα, η ομορφιά της εικόνας με απίθωσε και η δύναμη των ιστοριών χτύπησε κατευθείαν το γενικά ευαίσθητο στομάχι μου. Ο μαγικός ρεαλισμός που τόσο πολύ έχω αγαπήσει στις ιστορίες της Ζατέλη, με άρπαξε απ’ τα μούτρα μέσα από τις 5 αυτές ιστορίες που δείχνουν 5 γυναίκες στο Ιράν του ’60 κι όμως μιλάνε για τις γυναίκες όλου του κόσμου, από την αρχή της ιστορίας μέχρι σήμερα. Σπαρακτική ομορφιά κι αέναη βία, σε κάθε της μορφή, με κάθε τρόπο που την έχουμε γνωρίσει στο κόσμο.

Η Shirin Neshat σκηνοθετεί μια ιστορία, κάνοντάς την εμπειρία. Τη σπάει σε κομμάτια και τη σκορπίζει σε διαφορετικά δωμάτια κι ακόμα και σε διαφορετικές οθόνες. Σε αναγκάζει έτσι να γίνεις κι εσύ μέρος όλου αυτού του σύμπαντος, μέσα από τις επιλογές που εκούσια ή ακούσια θα κάνεις σε όλη αυτή τη διαδρομή. Κι έτσι όταν ανέβεις ξανά στην επιφάνεια και βγεις στον έξω κόσμο θα ξέρεις πως έχεις πάρει κάτι μαζί σου, που δεν θα σε αφήσει ποτέ.

ps. Χάρηκα πάρα πολύ που αυτό το τόσο αξιόλογο Μουσείο βρήκε αυτόν τον τόσο σπουδαίο χώρο να φιλοξενηθεί, μέχρι (!) το ερείπιο στο Φιξ να γίνει το μόνιμο σπίτι του. Κι αυτό για δύο λόγους… Πρώτων γιατί επιτέλους θα (ξανά)γνωρίσουμε αυτό το χαμένο διαμάντι ενός εκ των κορυφαίων μας αρχιτεκτόνων, του Ιωάννη Δεσποτόπουλου, το οποίο έμεινε δυστυχώς ημιτελές. Δεύτερον γιατί χάρις το ΕΜΣΤ έχουμε την τύχη να ερχόμαστε σε επαφή κι εμείς οι παρακατιανοί εδώ στην Ελλάδα με μερικές πραγματικά σπουδαίες εκφράσεις σύγχρονης τέχνης, κι όχι μόνο με τις contemporary σαχλαμάρες μου μας ταΐζουν συνήθως σαν τα βραβεία ΔΕΣΤΕ και τις Μπιενάλε της Αθήνας. Κι αν έχετε αμφιβολίες κάντε μια βόλτα από το μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης και μετά κατεβείτε στο -2 του Ωδείου Αθηνών και τα λέμε… (ουφ… δεν άντεξα, το είπα!)

>>> Διαβάστε μια συνέντεξη της Shirin Neshat στη LIFO.

>>> Δείτε στο YouTube ένα μικρό δείγμα από τη δουλειά της Shirin Neshat.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s