Monthly Archives: May 2009

debate @ mute

Νομίζω πως μετά από αυτό τον ενθουσιώδη πολιτικό διάολογο που μας κράτησε σε εγρήγορση για δύο και πλέον ώρες, όλο και περισσότεροι θα βρουν το δρόμο τους προς τις παραλίες!

Υ.Γ.: μην κοιτάτε που η τηλεόραση ήταν στη σίγαση.. απλώς έκανα εξάσκηση στο να διαβάζω τα χείλη..

Advertisements

Η Αριστερά που σκεφτόταν…

Γενικά είμαι μάλλον κυνικός ή αδιάφορος σε τέτοιες ειδήσεις, μα χθες ένιωσα κι εγώ κάτι αυτό το κενό όταν διάβασα για το θάνατο του Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Ήταν στ’ αλήθεια ο τελευταίος αριστερός έλληνας πολιτικός με σύγχρονο λόγο; Και γιατί με τρομοκρατεί αυτή η ιδέα;

Διαβάστε αυτήν την προ 2 μηνών συνέντευξή του στην Καθημερινή, καθώς και την τελευταία του συνέντευξη στην Αυγή κι ίσως καταλάβετε.

eurovision 2009: political parties contest

Λιγότερο από ένας μήνας έχει απομείνει μέχρι την ανάδειξη του νικητή του διαγωνισμού των εκλογών, και.. “τα πασόκια έρχονται..” που λέει και το τραγούδι. Ο Ανδρέας δείχνει για μια ακόμη φορά το δρόμο προς τη νίκη και την έξοδο από την οικονομική κρίση (τώρα ιππόδρομος είναι; λόττο είναι; στοίχημα είναι; κάτι τέτοιο πάντως..)

..την ίδια ώρα σε άλλο σημείο ο Κωστάκης λίγο πριν την αλλαγή σελίδας κάνει ότι μπορεί για να προσεγγίσει τα πολιτικά κόμματα, καταλαμβάνοντας ακόμα και τα στέκια τους..

..αλλά αυτοί απαντούν με το ίδιο νόμισμα, “ψαρεύοντας” έξω από τα starbucks coffee, γιατί αγωνιστική εγρήγορση σημαίνει και capucino με γεύση καραμέλας και extra δόση espresso (στο μεγάλο ποτήρι..)..

..από την άλλη τα συντρόφια καλούν σε απαγορευτικό μέχρις ότου κάθε σπίτι να έχει το δικό του ριζοσπάστη, κάθε τάξη στο δημοτικό να αποστηθίζει τον “οδηγητή”,  και ο Σάκης Ρουβάς να τεθεί επικεφαλής του ψηφοδελτίου (γιατί μόνο αυτός μπορεί να φέρει την πρωτιά!).

..άλλοι πάλι αν τους ψηφίσεις μπορεί να σου δώσουν και ένα ζευγάρι παπούτσια δώρο! 😉

(το ξέρω γίνομαι κακός! 🙂 )

Η ζωή που χάνεις

Σήμερα λοιπόν θα έπρεπε να παραδώσω για εννιά ολόκληρους μήνες την ελευθερία μου, την αξιοπρέπειά μου και τον εαυτό μου στις διαταγές ενός θιάσου που ανεβάζει καθημερινά το ίδιο παράλογο θέατρο, με μοναδικό σκοπό να κυλάει λίγο χρήμα στην επαρχία, να κερδίζουν κάποιοι από τις αγορές του αιώνα και βέβαια να διορίζονται κι άλλοι αξιωματικοί, μελλοντικοί οσφυοκάμπτες της εξυπηρέτησης του βύσματος. Αντί αυτού, επιλέγω να ασκήσω το δικαίωμά μου να ζήσω και να εργαστώ σε μία χώρα της ΕΕ. Βασικά, να ζήσω. Και όχι να μπω στη ναφθαλίνη για εννιά μήνες, χωρίς εισόδημα, χωρίς επαφή με την δουλειά μου, χωρίς κοινωνικές συναναστροφές, χωρίς διασκέδαση μα πάνω από όλα χωρίς ελευθερία να ορίσω μόνος μου το τι θα κάνω…

null @ Το Ναύπλιο που χάνεις – Singen Sang Gesungen

Πολύ χάρηκα που βρήκα το παραπάνω ποστ, σαν να βρήκα τις λέξεις που έψαχνα καιρό να βάλω στη σειρά και να περιγράφουν όλα αυτά που μαθαίνω από τους φίλους στο “μέτωπο” μα και που κατά κάποιο παράξενο τρόπο ήξερα εδώ και χρόνια. Όλοι τα ξέρουμε νομίζω, απλά οι περισσότεροι δεν μιλάνε γι’ αυτό. Ίσως η επιλογή του null να μην είναι το ίδιο εύκολη για τους περισσότερους, κι ούτε είναι λύση η μαζική μετανάστευση για το στρατιωτικό βέβαια, αλλά ρε γαμώτο, όχι αυτό το αδιαμαρτύρητο “ok, άντε να τελειώνουμε και με αυτό” και η σιωπή… Ας μιλήσουμε ανοιχτά!

Women Without Men @ ΕΜΣΤ

Η Νύχτα των Μουσείων, χθες το βράδυ, έκρυβε τον θησαυρό της για μένα στο δεύτερο υπόγειο του Ωδείου Αθηνών. Σ’ αυτόν τον επιβλητικό και μέχρι προσφάτως ξεχασμένο από το χρόνο χώρο, φιλοξενείται το μνημειακό – όπως το αποκαλούν – έργο της Shirin Neshat με τίτλο Women Without Men, το οποίο και αποτελεί την κύρια έκθεση του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης μέχρι το τέλος του μήνα.

Continue reading

corfu @ mix

windows in lomo?



night in corfu


  night walk

Ξέρω σας τα έπρηξα με την Κέρκυρα..

Αφορισμοί με φόντο την Ακαδημία Αθηνών

Continue reading