Monthly Archives: May 2009

debate @ mute

Νομίζω πως μετά από αυτό τον ενθουσιώδη πολιτικό διάολογο που μας κράτησε σε εγρήγορση για δύο και πλέον ώρες, όλο και περισσότεροι θα βρουν το δρόμο τους προς τις παραλίες!

Υ.Γ.: μην κοιτάτε που η τηλεόραση ήταν στη σίγαση.. απλώς έκανα εξάσκηση στο να διαβάζω τα χείλη..

Η Αριστερά που σκεφτόταν…

Γενικά είμαι μάλλον κυνικός ή αδιάφορος σε τέτοιες ειδήσεις, μα χθες ένιωσα κι εγώ κάτι αυτό το κενό όταν διάβασα για το θάνατο του Μιχάλη Παπαγιαννάκη. Ήταν στ’ αλήθεια ο τελευταίος αριστερός έλληνας πολιτικός με σύγχρονο λόγο; Και γιατί με τρομοκρατεί αυτή η ιδέα;

Διαβάστε αυτήν την προ 2 μηνών συνέντευξή του στην Καθημερινή, καθώς και την τελευταία του συνέντευξη στην Αυγή κι ίσως καταλάβετε.

eurovision 2009: political parties contest

Λιγότερο από ένας μήνας έχει απομείνει μέχρι την ανάδειξη του νικητή του διαγωνισμού των εκλογών, και.. “τα πασόκια έρχονται..” που λέει και το τραγούδι. Ο Ανδρέας δείχνει για μια ακόμη φορά το δρόμο προς τη νίκη και την έξοδο από την οικονομική κρίση (τώρα ιππόδρομος είναι; λόττο είναι; στοίχημα είναι; κάτι τέτοιο πάντως..)

..την ίδια ώρα σε άλλο σημείο ο Κωστάκης λίγο πριν την αλλαγή σελίδας κάνει ότι μπορεί για να προσεγγίσει τα πολιτικά κόμματα, καταλαμβάνοντας ακόμα και τα στέκια τους..

..αλλά αυτοί απαντούν με το ίδιο νόμισμα, “ψαρεύοντας” έξω από τα starbucks coffee, γιατί αγωνιστική εγρήγορση σημαίνει και capucino με γεύση καραμέλας και extra δόση espresso (στο μεγάλο ποτήρι..)..

..από την άλλη τα συντρόφια καλούν σε απαγορευτικό μέχρις ότου κάθε σπίτι να έχει το δικό του ριζοσπάστη, κάθε τάξη στο δημοτικό να αποστηθίζει τον “οδηγητή”,  και ο Σάκης Ρουβάς να τεθεί επικεφαλής του ψηφοδελτίου (γιατί μόνο αυτός μπορεί να φέρει την πρωτιά!).

..άλλοι πάλι αν τους ψηφίσεις μπορεί να σου δώσουν και ένα ζευγάρι παπούτσια δώρο! 😉

(το ξέρω γίνομαι κακός! 🙂 )

Η ζωή που χάνεις

Σήμερα λοιπόν θα έπρεπε να παραδώσω για εννιά ολόκληρους μήνες την ελευθερία μου, την αξιοπρέπειά μου και τον εαυτό μου στις διαταγές ενός θιάσου που ανεβάζει καθημερινά το ίδιο παράλογο θέατρο, με μοναδικό σκοπό να κυλάει λίγο χρήμα στην επαρχία, να κερδίζουν κάποιοι από τις αγορές του αιώνα και βέβαια να διορίζονται κι άλλοι αξιωματικοί, μελλοντικοί οσφυοκάμπτες της εξυπηρέτησης του βύσματος. Αντί αυτού, επιλέγω να ασκήσω το δικαίωμά μου να ζήσω και να εργαστώ σε μία χώρα της ΕΕ. Βασικά, να ζήσω. Και όχι να μπω στη ναφθαλίνη για εννιά μήνες, χωρίς εισόδημα, χωρίς επαφή με την δουλειά μου, χωρίς κοινωνικές συναναστροφές, χωρίς διασκέδαση μα πάνω από όλα χωρίς ελευθερία να ορίσω μόνος μου το τι θα κάνω…

null @ Το Ναύπλιο που χάνεις – Singen Sang Gesungen

Πολύ χάρηκα που βρήκα το παραπάνω ποστ, σαν να βρήκα τις λέξεις που έψαχνα καιρό να βάλω στη σειρά και να περιγράφουν όλα αυτά που μαθαίνω από τους φίλους στο “μέτωπο” μα και που κατά κάποιο παράξενο τρόπο ήξερα εδώ και χρόνια. Όλοι τα ξέρουμε νομίζω, απλά οι περισσότεροι δεν μιλάνε γι’ αυτό. Ίσως η επιλογή του null να μην είναι το ίδιο εύκολη για τους περισσότερους, κι ούτε είναι λύση η μαζική μετανάστευση για το στρατιωτικό βέβαια, αλλά ρε γαμώτο, όχι αυτό το αδιαμαρτύρητο “ok, άντε να τελειώνουμε και με αυτό” και η σιωπή… Ας μιλήσουμε ανοιχτά!

Women Without Men @ ΕΜΣΤ

Η Νύχτα των Μουσείων, χθες το βράδυ, έκρυβε τον θησαυρό της για μένα στο δεύτερο υπόγειο του Ωδείου Αθηνών. Σ’ αυτόν τον επιβλητικό και μέχρι προσφάτως ξεχασμένο από το χρόνο χώρο, φιλοξενείται το μνημειακό – όπως το αποκαλούν – έργο της Shirin Neshat με τίτλο Women Without Men, το οποίο και αποτελεί την κύρια έκθεση του Εθνικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης μέχρι το τέλος του μήνα.

Continue reading

corfu @ mix

windows in lomo?



night in corfu


  night walk

Ξέρω σας τα έπρηξα με την Κέρκυρα..

Αφορισμοί με φόντο την Ακαδημία Αθηνών

Continue reading

Τελικός Κυπέλλου

Είχα λουφάξει στη γωνιά μου και δεν έβγαζα κιχ. Κάτω από την κουκούλα μου κοιτούσα με μισή καρδιά αυτό το δράμα σε ζωντανή μετάδοση. Η χαρά, ή μάλλον η φρεναπάτη ενός ακόμα Δαβίδ που θα νικήσει το Γολιάθ είχε εδώ και ώρα σκορπίσει σαν τη μεσαία μας γραμμή. Πολύ πριν το 1-2, πολύ πριν τον τραυματισμό του σωτήριου Τσαμπουκά μας. Ο Δ. από την άλλη φαινόταν να το διασκεδάζει, έξω από το χορό, σαν την αριστερά σε εθνικές εκλογές, έκανε όνειρα για παρατάσεις και πέναλντι. Όχι πέναλντι, όχι πέναλντι, ας το παίξουμε κορώνα γράμματα, είναι πιο δίκαιο.

Η τραγωδία όμως του «καλύτερου τελικού κυπέλλου που έγινε ποτέ» δεν ήταν μόνο τα χάλια της ομάδας μου αλλά κάτι πιο βαθύ και βρωμερό, σαν ανεξίτηλο λεκέ σε γαμπριάτικο κοστούμι που προδίδει το επίπεδο ολόκληρου του ελληνικού πρωταθλήματος τα τελευταία 10 χρόνια. Διότι πως αλλιώς είναι δυνατό η καρδιά του πρωταθλητή να μην μπορεί να επικρατήσει μιας ομάδας σκιάς, σκιάς όχι μόνο του εαυτού της αλλά και κάθε έννοιας ομάδας. Δίχως δομή, στρατηγική και στόχο, παιδιά που τρέχουν σε αλάνα πριν τα φωνάξουν οι μανάδες τους για φαγητό και ύπνο. Και ο εθνικός γκολκίπερ βρε παιδί μου, ρουφήχτρα διαμέτρου μαύρης τρύπας;

Continue reading

Politricks

Το ελληνικό κοινοβούλιο πάει σε εκλογικές αναμετρήσεις διαθέτοντας στους κόλπους του άτομα που σε μια ευνομούμενη πολιτεία θα έπρεπε να ήταν τρόφιμοι του Κορυδαλλού. Η πενταετία της καραμανλικής διακυβέρνησης επέτρεψε στους «Παυλίδηδες» να αναδυθούν και να απειλούν τους κοινοβουλευτικούς άνδρες και γυναίκες, επισείοντας τη δαμόκλειο σπάθη με την έκφραση «αν εγώ είμαι σήμερα θύμα αυτής της κατάστασης, αύριο θα είσαστε εσείς». Κανείς δεν σηκώθηκε από το ημικύκλιο της Βουλής να τον ραπίσει, ενδεχομένως όχι διά χειρός αλλά διά λόγου. Διότι ενδομύχως οι περισσότεροι των τριακοσίων αισθάνθηκαν να απειλούνται.

Νίκος Γεωργιάδης @ Athens Voice

3rd photoday

 

Photoday
To Φωτογραφικό Κέντρο stereosis, σας προσκαλεί
σ ένα μοναδικό φωτογραφικό Happening

3o PHOTODAY 9/05/2009.

12 HOURS
12 SUBJECTS
12 EXPOSURES
1 FILM
1 GREAT DAY

Η πρόσκληση είναι ανοιχτή προς όλους τους
ερασιτέχνες και επαγγελματίες φωτογράφους,
που δραστηριοποιούνται στην Ελλάδα..

Λίγα λόγια για το Happening

Το PHOTODAY είναι μια γιορτή για την Φωτογραφία με διαγωνιστικό χαρακτήρα.
Οι συμμετέχοντες θα πρέπει σε ένα φιλμ 12 στάσεων να φωτογραφήσουν 12 θέματα
σε ένα διάστημα 12 ωρών. Δεν είναι η τόσο η τεχνική γνώση της φωτογραφίας
που απαιτείται, αλλά η αίσθηση αυτοσχεδιασμού και η φαντασία.
Η διασκέδαση και δημιουργικότητα είναι τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν το PhotoDay.

Η Stereosis διοργανώνει για τρίτη συνεχή χρονιά τον διαγωνισμό φωτογραφίας Photo Day.
To event εδώ και χρόνια διοργανώνεται και σε άλλες χώρες του εξωτερικού.

Ημερομηνία: 9-10 Μαΐου 2009
Συνάντηση: Σάββατο 9 Μαΐου στη Stereosis, Ζεύξειδος 3, Θεσσαλονίκη

Ο διαγωνισμός έχει ως εξής…
Το Σάββατο το πρωί μαζευόμαστε στη Stereosis, όπου δηλώνουμε συμμετοχή (20 euros) παίρνουμε ένα έγχρωμο φιλμάκι 12 στάσεων, και το φορτώνουμε στη μηχανή μας.
Γύρω στις 10;15 μας δίνονται τα 4 πρώτα θέματα, τα οποία τα φωτογραφίζουμε με τη σειρά που μας δίνονται (1 σε κάθε στάση).
14:00 ξανά ραντεβού, για να πάρουμε τα επόμενα 4 θέματα.
18:00 δεύτερο ραντεβού για τα τελευταία 4 θέματα.

Παραδίδουμε τα φιλμ πάλι στη Stereosis ώς τις 22:00, ώρα λήξης.

Την Κυριακή το βράδυ θα γίνει έκθεση με όλες τις φωτογραφίες.
Όλοι οι συμμετέχοντες θα περάσουν να ψηφίσουν τις φωτογραφίες όλων των άλλων.
Κατ’αρχάς χωριστά για κάθε θέμα που δόθηκε, και τελικά για γενική συμμετοχή.
Ακολουθεί party και η αναγγελία των αποτελεσμάτων.

Τα θέματα στα οποία διαγωνιστήκαμε πέρσι ήταν

1. Αριθμός Συμμετοχής
2. Καθ’οδόν
3. Ίχνη
4. Άσπρο – Μαύρο – Γκρί
5. Παράθυρο με θέα
6. Πορτραίτο Επαγγελματία
7. Ισορροπία
8. Σήματα
9. Διάλλειμα για καφέ
10. Καυτά θέματα
11. Παράξενοι άνθρωποι
12. Ελεύθερο (Αυτοσχεδιασμός

Μια αναλογική φωτογραφική μηχανή, 12 ώρες, 12 θέματα, ένα φιλμ 12 στάσεων, μια μέρα γιορτής για τη φωτογραφία! Δεν έχει σημασία αν κάποιος τραβάει καλές ή όχι φωτογραφίες. Άλλωστε ο οποιοσδήποτε ,μπορεί να συμμετάσχει. Αυτό που μετράει σε αυτό το ατελείωτο παιχνίδι είναι η όλη διαδικασία, η αναζήτηση της κατάλληλης φωτογραφίας λίγο πριν ακουστεί ο ήχος του κλείστρου! (ωραία θα ήταν να γινόταν κάτι ανάλογο και εδώ στην Πάτρα..)

(group – flickr) (photoday)

 

upd: Στην αρχή νόμιζα πως η ημέρα της φωτογραφίας γινόταν μόνο στη Θεσσαλονίκη, μέχρι να ακούσω μια διαφήμιση στο best, όπου αναφερόταν στο photoraid ’09. Σαν βλάκας που είμαι δεν κατάλαβα πως την ίδια μέρα διοργανώνεται και μια ανάλογη εκδήλωση και στην Αθήνα.. Τελικά μόνο εδώ δεν κινείται τίποτα..