Controlling Crowds

Δεν είχα ιδέα, δεν είχα ακούσει τίποτα μέχρι χθες. Τους πήρε τυχαία το μάτι μου καθώς ανέβαινα τις κυλιόμενες του Public αφηρημένος. Αμηχαχία δευτερολέπτων, σα να βλέπεις ένα παλιό φίλο και θες να βεβαιωθείς πως είναι πράγματι αυτός, πως δεν κάνεις λάθος. Οι κυλιόμενες με απομακρύνουν, κάνω έναν ολόκληρο κύκλο για να ξαναβρεθώ στο ίδιο σημείο. Μια μελωδία έχει ήδη αρχίσει να παίζει στο πίσω μέρος του μυαλού μου. Ναι αυτοί είναι!

Όσα αγαπάς δεν χάνονται ποτέ. Μπορεί να κρύβονται για λίγο, να μένουν αδρανή ενώ εσύ κοιτάς αλλού, μα μόλις τα μάτια σου κοιτάξουν ξανά στην ίδια κατεύθυνση εκείνα σε περιμένουν ακόμα. Μπορεί να διστάζουν όπως κι εσύ, όμως στο τέλος είναι γεναιόδωρα. Όσο κι εσύ απεναντί τους.

Όλο το πρωί που ακούω το νέο δίσκο των Αrchive έχω κολλήσει σε εκείνες τις στιγμές που αυτή η μπάντα έχει σημαδέψει στη ζωή μου, από το Take my head στο Again και από το Waste στο Lights. Νομίζω πως ποτέ η μουσική για μένα δεν ήταν οι νότες και οι στίχοι, οι ερμηνίες και τα lives. Ήταν όλα τα υπόλοιπα που μεσολαβούν ανάμεσα σε μένα κι σ’αυτά.

ps1. Μετά από αυτά περιμένεις να σου πω αν μου άρεσε ο δίσκος?

ps2. Αλήθεια, μου έλειψαν πολύ αυτές οι κιθάρες!

Archive Site | Bullets Videoclip

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s