X-Files: I want to believe…

ή αλλιώς: «X-Files: The zombies return»

Η αλήθεια είναι ότι υπήρξα φαν της σειράς στα γυμνασιακά μου χρόνια. Κακά τα ψέματα τα «XFiles» ήταν ότι καλύτερο γυρίστηκε στο χώρο του science fiction για τη μικρή οθόνη. Οι πρώτες χρονιές ήταν αυτές που έφτιαξαν το μύθο. Μερικές ιστορίες της σειράς ήταν φοβερές, πολύ καλά γυρισμένες, και πολλές φορές με ένα πραγματικά ευφάνταστο σενάριο.

Θυμάμαι χαρακτηριστικά τον πρώτο χρόνο, έναν τύπο που μπορούσε να μεταβάλλει το μέγεθός του και να γλιστρήσει μέσα από κάθε λογής σχισμές. Ξύπναγε κάθε 30 χρόνια από τη νάρκη για να σκοτώσει και να τραφεί (“Squeeze). Ή ένα επεισόδιο σε κάποια βάση στην Αρκτική όπου ο Μώλντερ και η Σκάλυ βρέθηκαν αντιμέτωποι με έναν οργανισμό που προσέβαλε ανθρώπους (Ice). Ή την ιστορία με τις κατσαρίδες («War of the Coprophages») και πόσες άλλες που αυτή τι στιγμή μου διαφεύγουν.

Εκτός από τις ευφάνταστες ιστορίες, υπήρχαν και οι χαρακτήρες μορφές: το ψιλοσπασικλάκι που ασχολιόταν με κάθετι παράξενο και το δούλευαν οι συνάδελφοί του, η φωνή της λογικής που τον συνόδευε, ο τύπος που κάπνιζε μανιωδώς τσιγάρα και έκανε τη βρώμικη δουλειά της συγκάλυψης με το προσωνύμιο «καρκίνος».

Μετά την επιτυχία ήρθε και η ταινία (“X-Files: Fight the Future“), αρκετά καλή για το είδος της. Αργότερα η «κοιλιά» έκανε την εμφάνισή της, κάπου στην πορεία εξαφανίστηκε ο Μώλντερ (μάλλον δεν τα βρίσκαν στη μοιρασιά), κάποιος άλλος συνέχιζε την αναζήτηση, η Σκάλυ είχε μια περίεργη εγκυμοσύνη. Και ήρθε το τέλος, πράγμα φυσιολογικό όταν η σειρά πλέον είχε αρχίσει να κουράζει.

Όμως επειδή το όνομα των «XFiles» συνοδεύεται εκτός από παραφυσικά – μεταφυσικά – ανεξήγητα φαινόμενα και με έναν πλούσιο τραπεζικό λογαριασμό, οι συντελεστές βαδίζουν στα γνωστά χνάρια μαζί με άλλους, όπως για παράδειγμα το «Sex and the City» που μοιάζει σαν μια τελευταία αρπαχτή πριν οι πρωταγωνίστριες περάσουν και τα τρίτα «άντα».

Στην πραγματικότητα κανένας τους δεν έκανε καμιά σημαντική επιτυχία σε άλλη ταινία και έτσι γυρίζουν στη σιγουριά που τους προσφέρει το μεγάλο κοινό που δημιούργησαν τη δεκαετία του ’90.

Όσον αφορά την καινούργια ταινία είμαι σίγουρος ότι ο Μώλντερ θα κυνηγάει και πάλι να σώσει καμιά κοπέλα με ιδιαίτερες δυνατότητες που βλέπει οράματα και περίεργους εφιάλτες τα βράδια… Σαν ταινία φαντάζομαι ότι θα είναι αρκετά καλή και σίγουραθα είναι ευχάριστη στην παρακολούθηση. Όμως προσωπικά δε θα ήθελα να συνεχίζεται αυτή η προσπάθεια νεκρανάστασης και να μείνει ήσυχος ο μύθος των «XFiles», γιατί ο κύκλος της σειράς έχει κλείσει προ πολλού. Εκτός και αν εκεί στο Hollywood φαντάζονται σε καμιά εικοσαριά χρόνια τον Μώλντερ με τη μαγκουρίτσα του και τα γυαλιά πρεσβυωπίας, να προσπαθεί να λύσει ανεξήγητα φαινόμενα όπως γιατί τελειώνει γρήγορα το χαρτί της τουαλέτας, ή τι εξαφανίζει τις μασέλες από τα ποτήρια τα βράδια, στο χώρο ενός καπη αυτή τη φορά…

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s