About the Obama phenomenon

Mosaic picture of Obama by Charis Tsevis

Even if I don’t believe in easy and generic definitions, I could describe my political views as libertarian. I am usualy standing for liberty and freedom, economical and social. I m sympathising the west democratic culture and I would like to see it succeed. I used to be very political active once. It was when I was younger and I thouht that a political theory could change the world.
Growing older I realize that ideologies alone cannot improve people’s lifes. In any ideology or political theory there are pros and cons. And at the end of the day, even if quite all political ideologies are supose to be there to help people and human societies, none can make it without the right people. By people I mean leaders and society. A leader alone cannot make anything good if his people don’t want and/or don’t know how to face progress. And societies need leader to be the symbol of their will and their hopes. I think that any mature person could easily accept that the above are common sense.
So, it makes common sense to me to support Barack Obama to be the next president of the United States. He might not be the ideal candidate for a libertarian, but he seems the right guy to give a new perspective to the western democratic system.

Charis Tsevis @ Flickr

“When I was driving home the other day and listening to NPR – my masochist streak – they happened to have a long segment on Barack Obama. It was very favorable, really enthusiastic. Here is a new star rising in the political firmament. I was listening to see if the report would say anything about his position on issues – any issue. Nothing. It was just about his image. I think they may have had a couple words about him being in favor of doing something about the climate. What are his positions? It doesn’t matter. You read his articles. It’s the same. He gives hope. He looks right into your eyes when you talk to him. That’s what’s considered significant. Not ‘Should we control our own resources? Should we nationalize our resources? Should we have water for people? Should we have health care systems? Should we stop carrying out aggression?’ No. That’s not mentioned. Because our electoral system, our political system, has been driven to such a low level that issues are completely marginalized. You’re not supposed to know the information about the candidates.”

Noam Chomsky @ What We Say Goes (New York: Metropolitan, 2007)

Και οι δυο νομίζω πως έχουν δίκιο, ο καθένας από την μεριά του. Από τη μία ο Τσέβης εκφράζει το κοινό αίσθημα που έχουμε όλοι, οι εκτός Αμερικής κυρίως, που παρακολουθούμε τις προκριματικές εκλογές στο Δημοκρατικό Κόμμα ελπίζοντας πως ο νέος ένοικος του Λευκού Οίκου όχι μόνο θα σημάνει το τέλος αυτής της σκοτεινής οχταετίας του Μπους, αλλά ίσως και να είναι αρχή μιας γενικότερης αλλαγής προτεραιοτήτων σε παγκόσμιο πια επίπεδο. Ελπίδα και συναίσθημα.

Από την άλλη ο Τσόμσκυ, εντός των τειχών, και πάντα κριτικός απέναντι στο αμερικάνικο πολιτικό σύστημα, πιστεύω πως προβάλει μια “μη βολική αλήθεια”, που συνήθως αποσιωπούμε. Αφού η αντιπαράθεση είναι στο επίπεδο της εικόνας, άρα και η προτίμησή μας εκεί αναφέρεται, σωστά; Λογική και αμφισβήτηση.

Εκεί που νομίζω είναι άδικος, είναι στο ότι επικεντρώνεται στον Obama. Φοβάμαι πως η “μη βολική αλήθεια” του, σε όλη της την έκταση περιλαμβάνει κάθε κοινωνία σε κάθε εποχή. Η δύναμη της εικόνας ήταν πάντα ένα από τα όπλα κάθε ηγέτη και κάθε τυρράνου. Οι μάζες σαγηνεύονται εύκολα, δεν είναι μυστικό.

Νομίζω είναι άδικος γιατί φαίνεται να αποσιωπά τους κανόνες του παιχνιδιού, έτσι όπως αυτοί έχουν διαμορφωθεί. Κάθε υποψήφιος (για κάθε σχεδόν θέση), δυστυχώς ή ευτυχώς, πρέπει να είναι σε θέση να διαχειριστεί με τέτοιο τρόπο την εικόνα του ώστε να επιτύχει τους στόχους του. Πόσο μάλλον ο υποψήφιος για την προεδρία των Ηνωμένων Πολιτειών – φανταστείτε κάποιον στο CNN με αριθμούς, διαγράμματα και σημειώσεις να παλεύει να πείσει τους τηλεθεατές για τις προτάσεις του, συγκινητικό μα ταυτόχρονα γελοίο. Δυστυχώς οι κανόνες του παιχνιδιού δεν αλλάζουν με παραινέσεις.

Το ερώτημα που δεν είμαι πολύ πρόθυμος να απαντήσω είναι, για όλους εμάς που θέλουμε να ελπίζουμε σε μια αλλαγή, είναι μόνο η εικόνα επαρκές κριτήριο για να την πιστέψουμε;*

* Change we can believe in. Το κεντρικό σύνθημα του Barack Obama.

Advertisements

7 responses to “About the Obama phenomenon

  1. sbouboux

    ΟΙ κακές γλώσσες βέβαια λένε ότι αν ο Ομπάμα δεν ήταν μαύρος δε θα τον ήξερε κανένας…
    Νομίζω ότι αυτές οι εναλλαγές συμβαίνουν συχνά στην Αμερική. Οι μεν προωθούν βίαια τις θέσεις σε όλα τα επίπεδα και οι δε έρχονται για να καλμάρουν λίγο τα πράγματα ή ότι κάνουν το κάνουν με συμμάχους. Πραγματικές διαφορές μεταξύ των δύο κομμάτων δε θα βρεις εύκολα. Για αυτό και η εικόνα είναι το θέμα. Ιδιαίτερα στη χώρα που γέννησε την τηλεόραση. Μέσω από αυτή θα βγει ποιός είναι πιο συμπαθής ή ποιός είναι λιγότερο απωθητικός. Έτσι έχουμε το μεγαλύτερο show που αφορά εκλογές στον κόσμο, με απίστευτα λεφτά στη μέση και ως αποτέλεσμα την εκλογή κάποιου περισσότερο για τυπικούς λόγους…

    *Εγώ πάντως θέλω Μπιλ Κλίντον για πρώτη κυρία των ΗΠΑ! :))

  2. Κατ’ αρχήν εγώ νομίζω πως οι κακές γλώσσες όχι μόνο δεν έχουν παρακολουθήσει τον Obama αλλά μάλλον έχουν και χρονοκαθυστέρηση. Anyway, εγώ νομίζω πως είναι επιτυχία του ίδιου, το ότι χρησιμοποιεί το χρώμα του δέρματός του υπέρ του.

    Κατά τ’ άλλα, νομίζω πως όλα όσα λες περιγράφουν εξίσου οποιαδήποτε χώρα του Δυτικού κόσμου σήμερα, τα ίδια έλεγε και η Παπαρήγα χθες στη Βουλή. Πάντως νομίζω πως κυρίως σήμερα στη Αμερική οι διαφορές ανάμεσα σε Ρεπουμπλικανούς και Δημοκρατικούς είναι πολλές, σημαντικές και σίγουρα ορατές σε όλους μας.

    Κι εγώ με τον Obama πρόεδρο, θα γούσταρα πολύ τον Μπιλ για πρώτη κυρία! Φαντάζεσαι? Άσε καλύτερα!

  3. sbouboux

    Ε όχι ρε ότι άλλο θες, μη με συγκρίνεις μόνο με την Παπαρήγα :((…

    Πάνω κάτω όλοι τον ίδιο στόχο έχουν, τη διατήρηση της πρωτοκαθεδρίας της χώρας τους (και των εταιρειών τους) με κάθε τίμημα. Απλώς είναι διαφορετικά τα μέσα που χρησιμοποιούν οι δύο παρατάξεις και διαφορετικό το περιτύλιγμα με το οποίο παρουσιάζονται στον κόσμο. Ανάλογα με τον ψηφοφόρο που θέλουν να προσελκύσουν ή τις συνθήκες που επικρατούν και τον τρόπο που πρέπει να ακολουθήσουν για να πλήξουν τον αντίπαλο επιλέγουν και τα ανάλογα μέσα.

    Επιμένω, ο Μπίλαρος για πρώτη κυρία!!!

  4. “Πάνω κάτω όλοι τον ίδιο στόχο έχουν, τη διατήρηση της πρωτοκαθεδρίας της χώρας τους (και των εταιρειών τους)”
    Φυσικά ισχύει αυτό, κακό είναι;

    “με κάθε τίμημα”
    Εδώ διαφωνώ, και νομίζω πως αναιρείται και από την επόμενη φράση σου. Τα μέσα που χρησιμοποιεί ο καθένας είναι σημαντικά και αποδεικνύουν στην πράξη και την πολιτική τους.

  5. sbouboux

    Όταν διακυβεύονται ζωές και σκοτώνονται αρκετές χιλιάδες είναι κακό.
    Τα μέσα δεν νομίζω ότι έχουν να κάνουν τόσο με την πολιτική που προτίθενται να εφαρμόσουν, αλλά με το τμήμα εκείνο τον ανθρώπων που θέλουν να πάρουν με το μέρος τους. Για παράδειγμα αλλιώς θα μιλήσουν σε πιο κλειστές κοινωνίες και αλλιώς σε πιο ανοιχτές. Αλλιώς σε πιο θρησκευόμενες κοινωνίες και αλλιώς εκεί που η θρησκεία δεν έχει τόση επίδραση στην καθημερινότητα.
    Με λίγα λόγια προσαρμόζονται ανάλογα με το κοινό στο οποίο απευθύνονται όχι για α εφαρμόσουν την αλλαγή, αλλά για να εκλεγούν.

  6. Κοίτα να δεις, σίγουρα η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ έχει οδυνηρές συνέπειες στον υπόλοιπο πλανήτη, τουλάχιστον όσο αφορά τους πολέμους. Όμως ακόμα κι εκεί δεν μπορώ να συγκρίνω την πολιτική Κλίντον με του Μπους.

    Σήμερα πάντως η υπερσυντηρητική και θρησκόληπτη Δεξιά στην Αμερική έχει πολύ σοβαρές διαφορές από τους Δημοκρατικούς που αφορούν την έρευνα στα βλαστοκύτταρα και τη θεραπευτική κλωνοποίηση, τα δικαιώματα των ομοφυλοφίλων και των μεταναστών, τις εκτρώσεις, μέχρι και τη διδασκαλία της εξελικτικής θεωρίας στα σχολεία. Νομίζω οι Δημοκρατικοί είναι ένα βήμα πιο μακριά από το μεσαίωνα.

  7. sbouboux

    Πάντως για παράδειγμα στο Ιράκ η μεγάλη διαφορά Κλίντον – Μπους είναι ότι με τον πρώτο δεν πέθαιναν αμερικάνοι και έτσι ουδείς ασχολιόταν…
    Και πάλι πιστεύω ότι αυτές οι διαφορές ωφείλονται κυρώς στο διαφορετικό target group που θέλουν να δελεάσουν. Οι μεν τους πιο παραδοσιακούς ψηφοφόρους και οι δε τους λιγότερο. (Ίσως βέβαια πάλι φταίει το ότι είμαι και αρκετά δύσπιστος!)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s