Τι μάτια θεέ μου…

Βράδυ σε φαγάδικο. Οι παραγγελίες έχουν αργήσει, αλλά κανένας μας δε δίνει σημασία. Σε λίγο μια σερβιτόρα πλησιάζει προς το μέρος μας:
-Συγνώμη που έχει αργήσει η παραγγελία σας, αλλά έπεσε πολύ κόσμος μαζί. Σε λίγο θα έρθουν. Συγνώμη.
-Μα τι λες τώρα, δεν υπάρχει λόγος να ζητάς συγνώμη. Και να είχα παράπονο βέβαια, σίγουρα θα το ξέχναγα αντικρίζοντας δύο από τα πιο ωραία μάτια που έχω δει. Τις ματάρες που τόση ώρα είχα σταμπάρει και που τώρα παρατηρούσα από τόσο κοντά. Τα δύο αυτά πράσινα μάτια που θα μπορούσα να κοιτάζω για ώρες και για μέρες, κινδυνεύοντας να βυθιστώ μέσα τους και να χάσω κάθε αίσθηση του χρόνου. Αυτά τα μάτια που το παράδοξο φως τους λες και βγήκε από πίνακα ζωγραφικής. Σίγουρα υπάρχει θεός, είναι κρυμμένος σε αυτά τα ζευγάρια μάτια που δε μπορείς να ξεχάσεις…

Υ.Γ.: Μια φωτογραφία έπρεπε να τη βγάλω, αλλά δυστυχώς τη φωτογραφική μηχανή δεν την είχα μαζί. Το κινητό μου το μπλόκαρα και είναι για σερβις εδώ και δέκα μέρες, οπότε δεν είχα μαζί κάποια αξιόλογη συσκευή…

Advertisements

2 responses to “Τι μάτια θεέ μου…

  1. Και τότε τι μας το λες ρε; Δίχως πειστήρια… Οουουουου, very lame!

  2. sbouboux

    Αν ξαναπάω και είναι ακόμα εκεί θα τη βγάλω φώτο…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s